Bir ocak daha söndü, evinin bacası tütmeyecek artık,

Hayattan çok beklentin vardı be dayım,

Evlatların için can atardın be dayım,

Mertti delikanlıydı benim dayım,

Yok oluşun yaktı bizim dünyamızı,

Şimdi zamanı mıydı, çekip gitmenin be kadir dayım!!

Bu hastalığa yenildin arkana bakmadan,

Geride bıraktıklarını takmadan,

Bıraktın, Özgürünü, Emrahı, Berivanı, Gülistanı, Evini

Aynı yastığa baş koyduğun, can yoldaşın Leyla`nı

Şimdi zamanı mıydı çekip gitmenin be Kadir dayım!!

Sen gittiğinde yağmur yağıyordu usulden,

Belki de gökyüzü ağlıyordu,

Ben ağlıyordum bir köşede sessizce,

Birde Leyla teyzemin acı feryadı, yürekleri yakıyordu!!!

Şimdi zamanı mıydı çekip gitmenin be kadir dayı !!

Sevginden mahrum kalan kızların,

Kolların dayken huzur bulduğun oğulların,

Kim onlara canım evlatlarım diyecek artık kim???

Dayı gidişler böyle olmamalıydı,

Bu kez yanılttın yanlış yaptı yüreğin bize,

Şimdi Zamanı mıydı, çekip gitmenin be dayı!!

Bu mudur hayat, ne fani dünya!

Gencecik hayatını yaşamadan,

Yuvanda mutluluğu tatmadan,

Şimdi zamanı mıydı, çekip gitmenin be kadir dayım!!

Newroz geldi geçti,

Evin Berivan Gulistan, Özgür, Emrah,

Sensiz Newrozu kutladılar,

Teyzem Newroza gitmiş,

Dostlarını görmüş,

Xelil Xemgin senin için çok üzülüyor,

Biz her sene onun misafiri olurduk,

Sen nur içinde yat dayı,

Şimdi senin yerini dolduracak oğlun Özgür, Emrah,

Dağ kokulu kızların var....!

Paylaş