| ÖLÜM BENiM ACI BENiM |
| AHMET AYDILEK tarafından yazıldı. | |||
| Pazar, 11 Aralık 2011 12:05 | |||
|
Gøz yasinin ne anlama geldigini bilmeden dunyaya dustum anne, Duserken dunyaya, gøzyaslarimda mutlulugunu gørdum ve;Icinden oglum diye bagirislarini duydum, yureginde ise aciyi... Anne, Gel gørki yeni dogmus cocugun, adam oldu anne, Bize derlerdi, babasizlar buyumez diye ben buyudum, Adam oldum, insan oldum, kimse anlamadi. Babasizlik, baba hasretiylen tutusmak ne zor seymis be anne.
Aglamak istiyorum, ama kime aglayacagimi bilemiyorum, Haykirmak istiyorum ama niye haykirmak istedigimi, Basimi alip kacmak istiyorum ama nedendir ama nicindir, bilemiyorum anneeee....
Aci cektirmekmidir, acilara yenilmekmidir yoksa gøgus germekmidir bilemiyorum anne. Galiba kalmaliyim, yenilmemeliyim eminim babamda bunu isterdi.
Anneee cikmazlardayim nereye yuzumu cevirsem aci var anne gøzyasi var, Insanlar kan agliyor, acilarina dirhem dirhem derman ariyorlar anne. Anne olmak, baba olmak, cocuk olmak ne zor seymis be anneeee. Dayanamiyorum, kaldiramiyorum icim kararmis care bulamiyorum, Ellerimi kaldirmis dua ediyorum anne.
Anne biliyormusun, etrafimdakiler benim dua edecegimi sanmiyorlar. ALLAH a yalvardigimi ona sigindigimi ondan medet umdugumu duymuyorlar anne. Varsin olsun bilmesinler Allah biliyor ya, dua ediyorum ya, yalvariyorum ya o beni anliyor ya....
Herkesi mutlu etmeyi dusunurken, neden mutsuz ediyorum, anlamiyorum anne. Neden konusmadigimi, neden degistigimi neden icime kapandigimi bilmiyorlar, Ama ben ne dersem diyeyim, demeyipte susayim, desemde hep onlar haklilar anne.
Siginacak limanim, aglayacak bir mekanim, icimi døkecegim bir insan yok anne. Olsa dahi, inan ne anlatmaya takatim, nede paylasmaya gucum var anne.
|


Ana rahmine ansizin can olmak icin dusmusum, Hic bana danisilmadan beslenilip buyutulmusum, Dunyaya hazir bir can olup vaktim gelmis dercesine, Sancili dogum haykirislariylan yalan aleme surulmusum.





Yorumlar