GURBET KUŞU

Nerede köyümün insanları nerede?
Dünyaya dağılmışlar her biri, bir yerde,
Ekmeğini ararlar gurbet elde,
Olmaz olaydı, düşmeseydik yaban elde.

Rüzgara döndü kaderimiz diyar elde,
Dertlerle boğuştuk makamsız telde,
Ekmek uğruna, muhtaç olduk namerde,
Ailece parçalandık, kaldık tek ferde.

Kendini tanımıyor, dertden gamdan,
Yorgun beden zevk almıyor hayatdan,
Gülmeyi unutmuş, felek vuruyor yanaktan,
Memleket özlemi ile tutuşuyor, kavuşmuyor şafaktan...

Mesut AKBAL

Paylaş