Bir anne ağlıyor yetimler ocağında,
Kocasını kaybetmiş, bir yavru kucağında,
Yirmi beşinde hevesi kaldı kursağında,
Dost bildiklerim, kayboldular yanımda.

Güvenme! dost bildiğin akrabalarına,
Düştükten sonra atarlar seni çöp kutusuna,
Dost bildiklerim, harcadılar beni rant uğruna,
İlk tokadı onlar atar senin soluk suratına.

Siyah saçımla yetim büyüttüm ocağımda,
Nasihatını istemem! uzak durun yakınımda,
Dost bildiklerm, gıybet ettiler hakımda,
Kötülüklerinle hesaplaşırız! Allahın huzurunda..

YARALI KUŞ

Paylaş