Ağladıkça, içim sızlıyor acı acı,
Yalnız kaldık, uğramadı bize hancı,
Sıla özlemi ile tutuştuk, yok anne ve bacı,
Beyni kazıya kazıya olduk kalaycı.                                                                                              

Yalnızlık bize, özlem keder oldu,
Akrabalarımız, sıla özlemi ile boğuşdu,
Düşüncelerimize vesvese kondu,
Yetiş kardeş! yaşantımız kayboldu.

Gülmek çok çirkin, yüz vermiyor bize,
Gurbet, hepimizi tek tek getirdi dize,
Karamsarlıkla iyi haber vermiyorum size,
Dört kalender kaldık kendi kendimize...

Muhammed AKBAL

Paylaş