Tavsancali`daki basariya nasil ulasila bilecegini önceki köse yazimda ele almistim.Simdiki yazim Saygi deger hocam Cemil Güzel`in nasil ne güclükte buralara geldigini sizlerlen paylasacagiz.

Cemil Güzel kimdir, onu kisaca taniya bilirmiyiz.?

Öncelikle resmiyette ismim Mustafa’dir. Ama köyde herkes Cemil diye bilir ismimi. 1977 yilinda Tavsançali’da dogdum. Ilkokulu Tavsançali’da, orta ve lise ögretimimi Kulu ve Konya’da, üniversite hayatimda Kayseri’de geçti.

Ne zaman Ögretmen oldunuz?

2004 yilinda.

Ögretmenliginizi nerde yaptiniz?

Ilk yili Tavsançali’da 100. Yil Ilkögretim Okulunda sinif ögretmenligi, 3 yili Eskisehirde kuruculari Tavsançali’li olan Özel Gelisim Kolejinde Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Ögretmenligi yaptim.

Okudugunuz yillardaki kosullar nasildi?

Okudugum dönemdeki kosullarim hamdolsun iyiydi, bir sikinti çekmedim.

Ekonomik yönden geçirdiginiz zor günler oldu mu veya ne gibi zorluklarla karsilastiniz?

Hamdolsun ekonomik anlamda bir zorluk olmadi ama üniversite okumanin bazi zorluklari var tabi ki. Özellikle vize ve final haftalarindaki sinav maratonu herkesi oldugu gibi beni de terletiyordu.

Peki neden ögretmen olmak istediniz?

Insanlarin en hayirlisi insanlara en faydali olandir, buyuruyor peygamber efendimiz. Insanlara faydali olmak için yaptim bu meslegi.

Su anda Cemil Güzel ögretmen mi?

Hayir degilim.

Neden ögretmenlik meslegine devam etmediniz?

Maddi ve manevi birçok sebebi var. Tavsançali’da ögretmenlik yaparken hayatimin en güzel yillarindan birisini yasadim,
ama daha sonraki yillarimda idealimdeki ögretmenlikle gerçek ögretmenlik o kadar farkliydi ki hayal kirikligi yasadim. En azindan simdi ki ögretmenlik bizim çocuklugumuzda düsledigimiz ögretmenlikten çok farkli.

Tavsançali hakkinda ne düsünüyorsunuz, ögretmen ve esnaf olarak?

Ögretmen gözüyle bakildiginda Tavsançalida ögretmenlik yapmak gerçekten çok zor. Çünkü karsinizda idealist bir ögrenci neredeyse yok. Hepsinin rüyalarini Avrupaya gitmek süslüyor. Dolayisiyla kaliteli bir egitim sunmak ögretmen için zorlasiyor.Yani muhatabiniz verdiginiz bilgileri özümsemek istemiyor. Birey olarak maddi ve manevi donanimini tamamlamadigi için Avrupa’ya gittiginde iki farkli kültürün arasinda sikisip kaliyor.

Esnaf gözüyle bakildiginda Tavsançalida esnaf olmak ögretmen olmaktan da zor. Sürekli Avrupaya göç veren bir köyde ayni is kolunda hizmet veren birçok esnafla ne kadar sürdürülebilir ki esnaflik.Bir iki yil veresiye olarak verdigi mali nakit olarak tahsil edebilmek için alacaklisinin pesinde kosturan bir esnaf ne kadar mutlu olabilir ki. Sadece yilin iki ayinda haziran ve temmuz aylarinda rahat bir nefes alabiliyor esnafimiz. O da malumunuz izne gelen Avrupadaki gurbetçilerimiz ve ürünlerin hasat zamani olan 6. ve 7. aylarda yüzü biraz olsun gülebiliyor esnafimizin.Iste Tavsançalinin bir ögretmen ve esnaf gözüyle hali budur. Karamsar bir tablo çizdigimi söyleyenler olabilir. Ben sadece gözlemledigimi size aktariyorum. Tabiî ki bu meseleler tamamen çözümsüz meseleler degildir. Bir araya gelerek ortak bir akilla asilabilecek meselelerdir.

Sizce Tavsançali nasil Tavsancali olur,eksik olan yönlerimiz sizce nedir?

Tavsançalinin imari ve maddi yönü Türkiyede bir çok ilçenin standartlarinin bile üstünde. En az 15 sehri  görüp gezdigim için bu degerlendirmeyi yapiyorum. Eksik olan yönler muhakkak ki vardir. Bu standartlara ulasmasinda son 10 yilda yapilan hizmetlerin büyük etkisi olduguna inaniyorum. Tavsançalinin eksik yönü hiç mi yok tabi ki var. Tavsançalinin bir kitap okuma salonu yok. Sadece eski kitaplarla dolu bir kütüphaneyi kastetmiyorum. Ayni zamanda lokal, dernek veya vakif manasini içeren kültürel etkinliklerin yapildigi bir ortamin olmadigindan bahsediyorum. Kültürel etkinlik yok denecek kadar az, festival, sergi vs. buna benzer organizasyonlar yetersiz. Bu konularda Tavsançali belediyesinin daha aktif olmasini bekliyoruz. Bir de manevi yönümüz biraz eksik. Mesela yilda bir defa Kutlu Dogum Haftasi etkinlikleri ve buna benzer etkinlikler yapilarak insanimizin içinde oldugu manevi bosluk bir nebze olsun doldurulabilir.

Bir ögretmen olarak,sizce örnek bir ebeveynler nasil olmali,bu konuda anne ve babalarimiza tavsiyeniz nedir?

Çok degerli anne-babalara acizane tavsiyem çocuklarinin huzur ve mutlulugunu dünyanin geçici mülk ve parasiyla degismesinler. Zoraki evliliklere ve sonu bosanmayla bitecegi gün gibi belli olan maceralara çocuklarini atmasinlar. Örnek anne- baba çocugunun sadece maddi gelecegini düsünen anne-baba degildir. Kendi kültürüne ve örfüne bagli, yozlasma ve asimilasyona karsi dimdik ayakta duracak imanli çocuklar ve gençler yetistirmektir. Dünyanin bin türlü yikici ve ahlaksizliga tesvik edici fikir akimlarindan çocuklarini koruyup güvenli bir liman olan iman kalesine siginmalarini tavsiye ediyorum.

Genclerimize egitim icin tavsiyeniz nedir?

Gençlerimize okumalarini siddetle tavsiye ediyorum. Okumak yalniz bir meslek sahibi olmak için degildir.
Bilgili, kültürlü, çagin gerektirdigi teknik donanima sahip bir genç olmak ayricaligini her Tavsançalilinin yasamasini cani gönülden isterim. Cehalet en büyük düsmanimizdir. Bu düsmana karsi ancak ilim, marifet ve okumayla ulasabiliriz. Geri kalmislik ve cehalet bizim kaderimiz degildir. Bu durumda gençler için isin manevi ve inanç yönü daha bir önem kazaniyor. Tek basina bilgi bir anlam ifade etmedigi gibi tek basina taklidi bir imaninda hiçbir geçerliligi yoktur. Günahlarin sel gibi hücum ettigi bu zamanda gençler, hevesatlari galeyanda, hislerine çabuk yenilen, akillarini her vakit basina almayan o gençler, Allah’a imanini kaybetseler ve Cehennem azabini hatirlamazlarsa; toplum hayatinda herkesin rahati ve haysiyeti tehlikede kalir. Imanli ve degerlerine bagli bir gençlik olmak ve topluma yararli bir birey olmak için egitim sart.

Avrupa hakkinda düsünceniz nedir?

Iki türlü Avrupa biliyorum. Birincisi medeniyet, teknik, adalet ve dürüstlük gibi önemli kavramlarda epey mesafe katetmis olan hakikaten takdir edilmesi gereken bir Avrupa. Digeri de maalesef insanlarin dünyaya gelis amaçlarini unuttuklari kendi kültür ve manevi degerlerinden gitgide uzaklastiklari hayati eglenceden ibaret sandiklari tozpembe hayatlari.
Ama zamanla bu nevi bir hayatta aradigi huzuru, mutlulugu bulamayan insanlar manevi bosluk ve buhranlara düsebiliyorlar. Kisacasi Avrupanin bize fayda saglayacak yönünü alirsak Avrupa hakkimizda hayirli olur. Sadece nefsimizin hosuna giden taraflarini alirsak o zaman iki dünyada da kaybeden biz oluruz.

Avrupa ve Tavsançaliyi kiyasladiginiz zaman, ne fark görüyorsunuz ve avrupaci köylü olmanin farki varmi?

Kiyasladiginiz duruma göre degisir. Avrupaci veya köylü olmanin benim nazarimda bir farki yok aslinda. Olaya insan eksenli bakarsak benim açimdan bir fark yok. Ama isin sosyolojik, psikolojik, ekonomik ve manevi bir çok yönü var. Bu yönleri tek tek açarsak bir kitap yazilacak kadar argüman ortaya çikar.

Eger ki sihirli bir sopaniz olsa neyi degistirmek isterdiniz tavsancalili hemsehrileriniz icin ?

Hayalden çok hakikatlarla ilgileniyorum ben. Madem sordunuz, sorunuzu cevapsiz birakmamak adina daha genis kapsamda bir cevap vermek istiyorum. Hem de röportajimizi güzel temennilerle bitirmis olalim. Savasin, zulmün, acinin olmadigi baris dolu bir dünya olsun isterdim. Tavsançalili hemsehrilerim için de bosanmalarin olmadigi, çocuklarin daha küçük yaslarda sicak aile ortamindan uzak kalmadigi bir Tavsançali isterdim.

Benimle bu röportaji yaptiginiz için çok tesekkür ederim.

Her zaman dedigim gibi sevgili tavsancali halki, baskalarindan cok sey ögrenebilirsiniz,sizin ögrenmenize yardimci olur ve size yeni seyler ögretirler.

Cemil hocami burdan taktir ediyorum,ve ayrica bana\ www.tavsancali.dk www.tavsancali.se ziyaretcilerine zaman ayirarak bu degerli düsüncelerini bizimle paylastigi icin tesekkür ediyorum.

Paylaş