Hayat bir maraton ve cephedeki savaş gibidir. İnsanoğlu yaşamında  kolay yolda para kazanan ve emek sarf etmeden mevki ve mertebe alan kişiler kendilerinde bir benlik görürler. Şımarıklık teorisinde yola çıkarak hız limitini aşarlar, sonuçta radara yakalanır bir bedel öder. Kolay gelen geleceğin akibeti hızlı çöker ve bir karanlık tünelden kendisiyle tanışır akıbinde olgunlaşma evrensine girer hayatın oluşumlarını adım adım yürür ve değişken olur.

Her gönülde nesilin geleceği için güzel yaşam, güzel yarınlar inşa etmek için dünyanın ipini göğüslerek hayatını veda ederler. Bu zorluklar hep insan kaynağı oluşturmak için akrep ile yelkovan arasında kısır döngüye dönüşürler. Malesef bu zorluklarla yetiştirdiğimiz nesil, ilerde kendisini hiç sorgulamaz! beni bu seviyeye ve bu geleceğimi hazırlayan anne, babama nasil bir vefa borcu öderim? düşüncesine başvurmadan sanki oluşumları kendisi sağlamış felsefesiyle, o kadar emeği hiçe sayarak büyük nankörlük içine girer. Zaman ilerledikçe çoluk çocuğa kavuştuğu zaman anne, baba ve emeğin ne olduğunu anlar. İş işten geçtikten sonra yıkılan kalp ve duyguların onarımı imkansızlaşır. Hatalarını gördükten sonra günah çıkarır gibi ''ANNE BABA GÜZEL, ZAMAN BAŞKA, İÇİMDEKİ İSYAN BAM BAŞKA'' deyimleriyle haykırarak günah çıkarır.

Anne, baba ve büyüklerimizin yolunda giderek saygı hürmet gösteriniz!  örnek bir evlad oluşumunu ispatlayınız! unutmayalım ne ekersek onu biçeriz, yarın çocuklarınız sizin anne ve babanıza yaptıklarını size yaptıkları zaman lütfen isyan etmeyiniz.

Muhammed AKBAL

Paylaş